Przedszkole Nr 29
ul. Sycowska 1
02-266 Warszawa - Włochy
tel./fax 022 846 02 33
 
 

Projekt sensoryczny II B

 

Kochani Rodzice,                       

W ramach naszej grupy II B  powstał Projekt Sensoryczny. Był on realizowany do momentu, kiedy nasza placówka była otwarta. Polegał on między innymi na stworzeniu kącika sensorycznego, wykonywaniu wspólnie z dziećmi pomocy polisensorycznych i wykorzystywaniu ich do zabawy w grupie.

Jeszcze raz bardzo dziękujemy wszystkim Rodzicom, którzy wspierali nas w realizacji pomysłu.

          Teraz chciałybyśmy zaproponować reaktywowanie naszego projektu. Będziemy umieszczać na naszej stronie ciekawostki sensoryczne, różne zabawy i ćwiczenia,  artykuły o tematyce projektowej .

Chcemy też zaprosić i zachęcić dzieci do działania w domu. Bardzo serdecznie prosimy  Was Kochani Rodzice o pomoc w realizacji naszego pomysłu (oczywiście w miarę swoich możliwości). 

Kochani wracamy do naszego Projektu Sensorycznego 

Dzisiaj przekażemy Wam kochani rodzice troszeczkę wiedzy teoretycznej i oczywiście nowe propozycje zabaw sensorycznych, które możecie wykorzystać w wolnym czasie w domu.

Natknęłyśmy się na ciekawe publikacje i chcemy, podzielić się najistotniejszymi informacjami.

Prawidłowy rozwój integracji sensorycznej jest kluczowy w procesie rozwoju dziecka. Jeśli przebiega prawidłowo, owocuje zdolnościami adaptacyjnymi, samodzielnością i odnajdywaniem się w każdej sytuacji.

         Integracja sensoryczna to proces, którego celem jest dostarczanie za pośrednictwem wszystkich zmysłów informacji do mózgu, który rozpoznaje je, przekształca oraz integruje je ze sobą, jak również z wcześniejszymi doświadczeniami. Podczas tego procesu powstają reakcje adaptacyjne, stanowiące bazę dla ogólnego rozwoju.
Ułatwia to funkcjonowanie i pozwala na nadanie sensu otaczającemu światu.

Nasze dotychczasowe  propozycje zabaw sensorycznych  dla dzieci miały  na celu  poznawanie świata za pomocą zmysłów – wzroku, słuchu, węchu , smaku, dotyku.

Tym razem chciałybyśmy zaproponować zabawy sensoryczne  w odniesieniu do dwóch układów sensorycznych: przedsionkowego i proprioceptywnego

System przedsionkowy,  odbiera wrażenia płynące z każdego rodzaju ruchu. Każda zmiana położenia naszego ciała jest dokładnie rejestrowana przez błędnik. Jest to bazowy układ zmysłowy wspomagającym pracę pozostałych. Razem z systemem czuciowym, a szczególnie proprioceptywnym (czucie głębokie), który odbiera wrażenia czuciowe z mięśni, ścięgien i stawów normują pracę systemu nerwowego dziecka.

Zakłócenia w pracy obydwu tych układów mogą przyczynić się do niewłaściwego odbioru i przetwarzania informacji dotykowych, słuchowych , wzrokowych czy węchowych.

Małe dzieci przychodzą na świat nie będąc gotowe do zawsze adekwatnego radzenia sobie z różnymi bodźcami z zewnątrz. Dorośli intuicyjnie kołyszą swoje dzieci, przytulają , głaszczą dostarczając w ten naturalny sposób tych wrażeń, przy których łatwo dziecko się wycisza. Bodźce z ruchu i czucia pełnią taką regulującą rolę w stosunku do stanu pobudzenia dziecka. Wrażenia wywołane przez mocniejszy nacisk, docisk powodują zmiany w poziomie serotoniny we krwi. Ta z kolei ma wpływ na stan pobudzenia układu nerwowego.

 Nasze nowe propozycje zabaw:

1.Huśtanie i kołysanie

Dziecko leży na brzuchu na średniej wielkości piłce. Kołyszemy je i huśtamy w tył i do przodu, na boki. Jest to świetna stymulacja układu przedsionkowego.

Jeśli nie mamy w domu odpowiedniej piłki, to możemy wykorzystać deskę do prasowania lub koc.

Na podłodze kładziemy deskę do prasowania, na której kładziemy dziecko, chwytamy koniec deski przy głowie dziecka lekko unosimy nad podłogę i huśtamy do góry, w dół, na boki.

Bujamy dziecko w kocu do przodu, tyłu na boki.

2.Podskakiwanie na piłce.

Dziecko siada na piłce i podskakuje – to również rozwijająca zabawa.

  • Wykonując te ćwiczenia przy rymowankach, wzbogacamy je o ćwiczenie pamięci i rytmu.
  • Kiedy dziecko udaje, że jest jakimś zwierzątkiem , na przykład żabką, wspaniale trenuje wizualizację. Pokaż wcześniej dziecku żabę, choćby na obrazku.
  • Żabie skoki bardzo dobrze rozwijają napięcie mięśniowe.
  • Sprawdź, czy dziecko ugina kolana, kiedy podskakuje. Dla tych dzieci, które jeszcze nie umieją skakać z odrywaniem nóg od ziemi, zabawa w żabkę to świetny wstęp do skakania, który jednocześnie mocno stymuluje układ przedsionkowy. 

A . Żabka w pudełku
Dziecko naśladuje żabę z wierszyka:
Na dnie pudełka żabka się skryła.
Gdy je otwarto - hop! Wyskoczyła!

B. Żabie skoki
W czasie recytowania wierszyka dziecko kuca i kładzie ręce płasko na podłodze pomiędzy swoimi nogami. Na koniec wyskakuje wysoko w górę, tak jak żaba…

3.Kołysanie i toczenie się

Ćwiczenia stymulujące układ przedsionkowy powinny trwać 2 minuty. Potem należy wykonać jakieś ćwiczenie statyczne, ponieważ zakończenia nerwowe męczą się po dwóch minutach i nie podlegają stymulacji. Jest to podobne do łaskotania dłoni - na początku jest to zabawne, ale po chwili przestaje być miłym uczuciem. Opisane poniżej ćwiczenia wykonuje się na materacu lub na karimacie.

Toczenie się i kołysanie zapewnia silną stymulację, ponieważ płyn w uchu wewnętrznym przemieszcza się po zakończeniach nerwowych, które wysyłają informację do mózgu o tym co się dzieje, aby mięśnie gałek ocznych mogły odpowiednio zareagować.

4.Toczenie się w kocu

Zawiń dziecko w koc, tak aby jego głowa wystawała na zewnątrz. Pociągnij za jeden koniec i odwiń dziecko. Przetoczy się ono, gdy będziesz poruszać kocem. Powinno trzymać ciało wyprostowane. Następnie wykonajcie to ćwiczenie ponownie, ale tym razem niech dziecko trzyma nad głową piłkę.

5.Zabawa w mumię

Zawijamy dziecko bandażem elastycznym,możemy zawijać pojedyncze części ciała ręce, nogi, dziecko usiłuje się samo rozwiązać.

6.Koszyk z zabawkami

Zachęcamy dziecko do  przepychania cięższych rzeczy, dziecko siedzi wraz z rodzicem na podłodze, do koszyka z zabawkami mocujemy linkę i przyciągamy koszyk wypełniony dowolnymi przedmiotami, później możemy go odepchnąć.

              

7.Przewroty w przód  

Naucz dziecko robić fikołki w sposób dla niego bezpieczny. Aby nie uszkodzić sobie szyi, należy wykonywać je w następujący sposób: 
Przykucnąć i oprzeć ręce z przodu. Unieść pośladki do góry i schować głowę, przyciągając ją do klatki piersiowej. Przewrócić się do przodu. Poproś dziecko, by zrobiło na materacu pięć fikołków.

  • Problemy  z wykonaniem ćwiczeń stymulującymi układ przedsionkowy są często spowodowanewystepującymi infekcjami ucha.
  • Obserwuj oczy dziecka, gdy obraca się ono wokół własnej osi. Jeżeli układ przedsionkowy nie daje sobie rady, to oczy dziecka nie będą się poruszać do przodu i do tyłu. Badania naukowe dowodzą, że brak tzw. oczopląsu porotacyjnego jest typowy dla dzieci nadmiernie aktywnych.
  • Obroty muszą być powolne i odbywać się pod kontrolą, aby odpowiednio stymulować połączenia nerwowe w mózgu. Gwałtowne obroty to duża przyjemność dla dziecka i można na to pozwolić dla zabawy.Pamiętaj, że po dwóch minutach zakończenia nerwowe męczą się, więc aby uzyskać maksymalną stymulację, nie pozwól dziecku kręcić się zbyt długo.

8.Skakanie z pudełka

Postaw dziecko na niewielkim pudełku. Kolana lekko ugięte. Ręce ugięte, łokcie do tyłu. Kiedy dziecko skoczy do obręczy, ręce przesuną się w przód.

9.Przechodzenie i przeskakiwanie przez skakankę

Poproś dziecko, aby przechodziło lub przeskakiwało przez skakankę nisko zwieszoną pomiędzy dwoma krzesłami. Zacznij od skakanki położonej na ziemi. Potem stopniowo ją podnoś aż do 5 cm nad podłogą.

11.Kręcenie się

Dziecko kładzie się wewnątrz podwieszonej opony. Obracamy oponę bardzo powoli, jeden obrót powinien zajmować 30 sek. Po każdym obrocie zatrzymujemy się na 5 sek. Dziecko dotyka i nazywa pięć różnych części ciała. Następnie obracamy oponę w drugą stronę. Ćwiczenie należy powtórzyć.

Oczywiście w domu trudno o podwieszoną oponę, czy huśtawkę, dlatego proponujemy:

Kręcenie na kocyku. Dziecko siedzi na kocyku, a my obracamy kocykiem, albo dziecko samo stara się obracać.

Ilość ćwiczeń i zabaw powinna być dostosowana do możliwości i potrzeb każdego dziecka. Jeśli dziecko nie chce brać udziału w zabawie, pokażmy  na czym polega zabawa i dajmy dziecku czas. Wybierajmy takie, w których  dziecko chętnie bierze udział.

Najważniejsze jest to, by ze wszystkich zabaw dziecko, czerpało  RADOŚĆ.

Kochani rodzice zachęcamy do robienia zdjęć, żeby  po powrocie do przedszkola, dzieci mogły się podzielić swoimi wspomnieniami.

 

Domowe zabawy z zakresu metody integracji sensorycznej

Nowe propozycje zabaw.

Zasady zabawy :  dziecko powinno chcieć bawić się w proponowane zabawy, do niczego nie zmuszamy dziecka. Najważniejsze jest to, że ma to być dobra zabawa. Uważnie  obserwujemy dziecko, czy akceptuje proponowane  przez nas zabawy i reaguje radością na nie.

Przykłady ćwiczeń – system proprioceptywny

  • Masaż ciała zmiennymi fakturami podczas kąpieli.
  • Chodzenie, czworakowanie, podskakiwanie po kocyku pod którym umieszczamy różne maskotki, mogą wydawać dźwięki, dziecko może zgadywać kto to? (wcześniej możemy pokazać dziecku co chowamy pod koc).
  • Odpychanie oburącz dużej piłki, uderzanie w piłkę rękoma, ugniatanie jej różnymi częściami ciała.
  • Kilka krzeseł stawiamy jedno za drugim i przykrywamy kocem, powstaje tunel, dziecko przeciska się przez niego.
  • Zabawa bandażem, zawijamy dziecko bandażem elastycznym, zabawa w mumię, możemy zawijać pojedyncze części ciała ręce, nogi, dziecko usiłuje się samo rozwiązać.

 

Przykładowe ćwiczenia-system przedsionkowy

  • "Kołyska" przód, tył, na boki, można te ruchy wykonywać wraz z dzieckiem trzymając je na własnym ciele np. zabawa w zegar: duży zegar bije "bim-bam" ręce wyciągnięte do boku i przenosimy ciężar ciała z jednej strony na drugą, mały zegarek cyka "cyk-cyk" ruchy głową do przodu do tyłu, budzik robi "drrrrryn" potrząsamy całym ciałem.
  • Bujanie dziecka w kocu do przodu, tyłu na boki.
  • Dziecko siedzi na kocu a my chwytamy go za rogi i ciągniemy po pokoju, dziecko może także leżeć na brzuchu, plecach, boku, możemy w ten sposób przewozić różne zabawki z jednego miejsca do drugiego.
  • Siedzimy na podłodze z podkurczonymi nogami, dziecko chodzi dokoła, a my wystawiamy przeszkody(ręce, nogi), które ono przekracza, przechodzi pod-nad ręką, nogą.
  • Stawiamy dwa krzesła jedno za drugim, siadamy na nich wraz z dzieckiem i udajemy, że jedziemy samochodem, kręcimy kierownicą (przechylamy się na boki), hamujemy i dodajemy gazu (ruchy ciała do przodu i do tyłu), jedziemy po nierównej drodze (podskakujemy).
  • Rozstawiamy meble i wszystko, co może służyć do zbudowania toru przeszkód (coś do przechodzenia pod, nad, przez, do wchodzenia i schodzenia) dziecko pokonuje tor przeszkód.

.

                                                                                              

Pozdrawiamy serdecznie i życzymy dużo, dużo zdrowia.

Ciocia Iwonka, Ania, Małgosia.